Header_top_pl
Banner_top
Ng Pow_elk Pow_go Pow_olec
Strona główna
Interaktywna mapa
Baza informacji
Wirtualny spacer
Kalendarium wydarzeń
Galeria zdjęć
Multimedia
E-kartki
Menu
Szczegóły obiektu

Żegary – Wiżajny – Rakówek – Degucie – Golubie – Maciejowięta – Stańczyki – Przerośl – Budy – Czarne – Raczki – Suwałki (173,4 km, w EGO 19 km).


Warto zobaczyć:

Puszcza Romincka- jest zwartym kompleksem leśnym o unika­towej florze. Rozciąga się między Gołdapią a Zytkiejmami. Na terenie naszego kraju znajduje się 1/3 jej powierzchni puszczy, 2/3 jej obszaru położone jest po stronie rosyjskiej (obwód kali­ningradzki). Nazwa puszczy odwołuje się do dawnej staropru-skiej nazwy rzeki Rominty, nazywanej współcześnie Błędzian-ką. Puszcza Romincka zyskała miano „polskiej tajgi". Najwyższe wzgórza przekraczają wysokość 200 m n.p.m. Po­wierzchnię wzgórz morenowych urozmaicają niecki oraz ryn­ny, w których położone są jeziora (największe z nich to jezioro Gołdap), rzeki (Błędzianka, Bludzia, Żytkiejmska Struga, Czarna oraz Jarka) liczne bagna i torfowiska. Ostatnie zasłu­gują na szczególną uwagę. Osobliwością jest rezerwat „Me-chacz Wielki" (pozostałe rezerwaty: „Struga Żytkiejmska", „Uroczysko Kramnik", „Boczki", „Dziki Kąt", „Czerwona Struga").
Na terenie Puszczy Rominckiej znajduje się wiele rzadkich gatunków roślin, zwierząt i ptaków.

Maciejowięta- PKS

Mosty w Stańczykach - unikatowy zabytek architektury kolejowej w Polsce; są położone na skraju Puszczy Rominckiej we wsi Stańczyki w gm. Dubeninki. Zostały zaprojektowane przez architektów włoskich przed pierwszą wojną światową. Północny most wybudowano w latach 1912-1914, południowy - 1923-1926. Mają 32 m wys. i około 200 m dł. Mosty, wpisane do rejestru zabytków, są dobrymi tarasami widokowymi na Pusz­czę Romincka. Od 2003 roku stanowią własność prywatną.

Błędzianka- największa rzeka Puszczy Rominckiej, wypływa z jeziora Wersele. Ma rynnowe pochodzenie. Długość rzeki wynosi 110 km (połowa w Polsce). W okolicy mostów w Stań­czykach przebija się przez wysokie wzniesienie przekraczające 225 m, tworząc głęboką dolinę o stromych zboczach, mających miejscami nachylenie 60 st. Rzeka uchodzi do Pissy pod Gą­binem (Rosja).

Jezioro Boczne- pow. 525 ha i 33,5 m maks. głęb.


Zarządzający szlakiem: PTTK Oddział Suwałki.
Rok pierwszego znakowania: 2003
Rok ostatniego znakowania, stan oznakowań: 2003 – wymaga odnowienia

Krótki opis krajoznawczy: jest to jeden z czterech głównych szlaków rowerowych na Suwalszczyźnie. Jadąc nim można zobaczyć przygraniczne tereny polsko – litewskie i dawne pogranicze polsko – pruskie. Na odcinku 19 km szlak przekracza granice Suwalszczyzny i wprowadza na teren powiatu gołdapskiego.

Stopień trudności i przydatności dla innych form turystyki:
Szlak o średnim stopniu trudności, prowadzący drogami żwirowymi i drugorzędnymi drogami asfaltowymi. Poza odcinkiem asfaltowym we wsi Stańczyki atrakcyjny również dla narciarzy i turystów konnych.

Km rosnąco

[km w EGO]




Opis przebiegu szlaku


Długość odcinka [km]

Nawierzchnia*

Uwagi

71,1

[0,0]

Mauda, skrzyżowanie dróg żwirowych, z lewej jezioro Mauda (leży na wysokości 246,8 m n.p.m., ma 33,5 ha pow., 17,5 m maks. głęb., 1250 m dł. i do 500 m szer.). Przejeżdżamy przez Użmaudę i wjeżdżamy na teren powiatu gołdapskiego.


1,6

Ż


72,7

[1,6]

Rakówek, skrzyżowanie dróg żwirowych.


1,9

Ż


74,6

[3,5]

W Pobłędziu, na skrzyżowaniu dróg żwirowych, skrę­camy w lewo. Po 100 m, na kolejnym skrzyżowaniu, kierujemy się w prawo, w polną drogę. Na tym odcinku trzeba uważać, zwłaszcza po deszczu.


0,3

Ż


74,9

[3,8]

Jedziemy wiaduktem nad drogą żwirową.

2,5

Ż


77,4

[6,3]

Na początku miejscowości Degucie jedziemy po na­wierzchni z betonowej płyty. Po 150 m, przy zabudowaniach, skręcamy w drogę brukowaną, która po 100 m przechodzi w żwirową, wysadzaną wysokimi drzewami.

0,15


PB


0,1

B


0,45

Ż


78,1

[7,0]

Początek Puszczy Rominckiej. Odcinek drogi prowadzący lasem mieszanym.

Puszcza Romincka jest zwartym kompleksem leśnym o unika­towej florze. Rozciąga się między Gołdapią a Zytkiejmami. Na terenie naszego kraju znajduje się 1/3 jej powierzchni puszczy, 2/3 jej obszaru położone jest po stronie rosyjskiej (obwód kali­ningradzki). Nazwa puszczy odwołuje się do dawnej staropru-skiej nazwy rzeki Rominty, nazywanej współcześnie Błędzian-ką. Puszcza Romincka zyskała miano „polskiej tajgi". Najwyższe wzgórza przekraczają wysokość 200 m n.p.m. Po­wierzchnię wzgórz morenowych urozmaicają niecki oraz ryn­ny, w których położone są jeziora (największe z nich to jezioro Gołdap), rzeki (Błędzianka, Bludzia, Żytkiejmska Struga, Czarna oraz Jarka) liczne bagna i torfowiska. Ostatnie zasłu­gują na szczególną uwagę. Osobliwością jest rezerwat „Me-chacz Wielki" (pozostałe rezerwaty: „Struga Żytkiejmska", „Uroczysko Kramnik", „Boczki", „Dziki Kąt", „Czerwona Struga").

Na terenie Puszczy Rominckiej znajduje się wiele rzadkich gatunków roślin, zwierząt i ptaków.

3,7

Ż


81,8

[10,7]

Mijamy wiadukt nad dawnymi torami kolejowymi. Koniec odcinka leśnego. Teren jest pagórkowaty, pokryty łąkami, polami, pastwiskami, urozmaicony laskami

0,4

Ż


82,2

[11,1]

Na skrzyżowaniu dróg żwirowych skręcamy w prawo. Po chwili mijamy mokradła.

2,6

Ż


84,8

[13,7]

Dojeżdżamy do drogi żwirowej Pobłędzie — Maciejowięta i skręcamy w lewo.

0,3

Ż


85,1

[14,0]

Maciejowięta, PKS. Po 100 m droga przechodzi w asfal­tową i prowadzi w dół.

0,1

Ż


1,5

A


86,7

[15,6]

Stańczyki, parking przy mostach kolejowych.

Mosty w Stańczykach - unikatowy zabytek architektury kolejowej w Polsce; są położone na skraju Puszczy Rominckiej we wsi Stańczyki w gm. Dubeninki. Zostały zaprojektowane przez architektów włoskich przed pierwszą wojną światową. Północny most wybudowano w latach 1912-1914, południowy - 1923-1926. Mają 32 m wys. i około 200 m dł. Mosty, wpisane do rejestru zabytków, są dobrymi tarasami widokowymi na Pusz­czę Romincka. Od 2003 roku stanowią własność prywatną.

0,4

A


87,1

[16,0]

Przejeżdżamy most na Błędziance. Błędzianka, największa rzeka Puszczy Rominckiej, wypływa z jeziora Wersele. Ma rynnowe pochodzenie. Długość rzeki wynosi 110 km (połowa w Polsce). W okolicy mostów w Stań­czykach przebija się przez wysokie wzniesienie przekraczające 225 m, tworząc głęboką dolinę o stromych zboczach, mających miejscami nachylenie 60 st. Rzeka uchodzi do Pissy pod Gą­binem (Rosja).

Przed budynkiem, w którym mieści się restauracja i hotel, skrę­camy w lewo, w drogę żwirową. Stromy podjazd. Na wzniesie­niu, po zatrzymaniu się i obejrzeniu za siebie, widoczne mosty w Stańczykach. Dalej jedziemy główna drogą żwirową.

1,9

Ż


89,0

[17,9]

Otwiera się przed nami widok na Jezioro Boczne (o pow. 525 ha i 33,5 m maks. głęb.). Ponownie wjechaliśmy na teren powiatu suwalskiego.




90,7

Przerośl.




98,8

[19,0]

Przysiółek Budy. Szlak na długości 1,1 km ponownie biegnie przez teren powiatu gołdapskiego.

1,1

Ż



* A – nawierzchnia bitumiczna (asfalt); B – bruk; PB – płyty betonowe; Ż – droga gruntowa utwardzana żwirem.



Statystyka szlaku

Długości odcinków szlaku na terenie poszczególnych jednostek samorządu terytorialnego

Jednostka samorządu


Długość odcinka na terenie miasta/powiatu [ km]

Powiat gołdapski

19,0

Powiaty suwalski i sejneński

154,4

Razem

173,4



Długość odcinków szlaku z podziałem na rodzaje nawierzchni

Rodzaj nawierzchni

Długość odcinka [ km ]

%

Asfalt

1,9

10

Bruk

0,1

0,6

Droga utwardzana płytami betonowymi

0,15

0,7

Droga gruntowa utwardzana - żwirowa

16,85

88,7

Razem

19

100



 


Powrót Drukuj
Lista miejscowości
Pomoc
Generator linku
Generator umożliwia stworzenie linku prowadzącego z innej strony do wskazanego na planie miejsca.
Dodaj punkt
Jeżeli uważasz, że na planie zabrakło istotnego i ważnego miejsca zaproponuj jego opis, i wskaż lokalizację.
Plan podróży
Plan jest pusty
Copyright SP OLECKO
wykonanie: CONCEPT Intermedia